Şeffaf yapışkan bantilk olarak Richard Drew tarafından St. Paul, Minnesota, ABD'de geliştirildi. 30 Mayıs 1928'de hem İngiltere'de hem de Amerika Birleşik Devletleri'nde başvurular yapıldı. Drew çok hafif, basınca duyarlı bir yapıştırıcı geliştirmişti. İlk denemeler yeterince yapışkan olmadığından Drew'a şöyle söylendi: "Bu şeyi İskoç patronlarınıza götürün ve onlara daha fazla yapıştırıcı koymalarını söyleyin!" ("İskoç", "cimri" anlamına gelir). Ancak Büyük Buhran sırasında bu bantın kıyafetleri onarmaktan kırık yumurtaları korumaya kadar yüzlerce kullanım alanı bulundu. Bant neden yapışıyor? Bunun nedeni yüzeyindeki yapışkan kaplamadır! İlk yapıştırıcılar hayvanlardan ve bitkilerden geliyordu. 19. yüzyılda yapıştırıcıların ana bileşeni kauçuktu; günümüzde çeşitli polimerler yaygın olarak kullanılmaktadır. Yapıştırıcılar yapışır çünkü molekülleri bağlanacak nesnenin molekülleri ile bağlar oluşturur ve bu bağlar molekülleri sıkı bir şekilde birbirine bağlar. Yapıştırıcıların bileşimi... Markaya ve türüne bağlı olarak çeşitli polimerler kullanılmaktadır.
1920'lerin başında, iki tonlu arabaların popüler olduğu dönemde, 3M'de araştırmacı olan Dick Drew, araba kaporta üretim tesisindeki işçilerin, arabaları boyarken kullanılan güçlü yapışkan bandın aşırı boya soyulmasına neden olduğundan ve onları sürekli boya rötuşlamak zorunda bıraktığından şikayet ettiklerine kulak misafiri oldu. Daha sonra dünyanın ilk maskeleme bandı haline gelen düşük viskoziteli bir yapışkan bant geliştirmeye başladı. Ancak 3M'in başkanı projeyi desteklemek konusunda isteksizdi ancak Drew pes etmedi. Küçük siparişlerden fırsatları değerlendirdi ve araştırmasına devam etti. Birkaç yıl sonra Drew selofan bandı icat etti. İkinci Dünya Savaşı sırasında Johnson & Johnson, tıbbi bandajlarına su geçirmez bir kaplama ekledi; bu bant daha sonra dünyaca ünlü tesisat bandına dönüştü. Savaş sonrası yeniden inşa çabaları sırasında sıhhi tesisat projelerinde yaygın olarak kullanıldı ve dünyayı birbirine bağlayan bant haline geldi. Bu gümüş bandın adının kökeni budur.
